دکتر مسیب برزکار

فوق تخصص گوارش، کبد و مجاری صفراوی

بیماری ریفلاکس و علل آن

 

 

بیماری ریفلاکس و علل آن

خانمی 28 ساله هستم که از 6 ماه پیش دچار ترش کردن و همچنین احساس سوزش سردل، خصوصاً پس از خوردن غذا می شوم. البته اشتهایم خوب است و تغییرات وزن هم نداشته ام. گاهی این حالت با تهوع همراه است. لطفاً مرا راهنمایی کنید.

ریفلاکس معده

آقای دکتر لطفاً بفرمایید ریفلاکس چیست؟

ریفلاکس(REFLUX) بیماری می باشد که حدود 40 درصد افراد جامعه را گرفتار می کند و در 15 درصد موارد، این بیماری به شکل شدید و آزار دهنده است. در این بیماری اسید معده به همراه غذا، از معده به مری برمی گردد(مانند تصویر بالا) و مردم بعد از خوردن غذا، احساس لذت و رضایت ندارند. ریفلاکس یکی از بیماری های شایعی است که مردم از ترش کردن شکایت دارند و از احساس زندگی مطلوب و لذت بخش رنج می برند.

علایم بیماری ریفلاکس کدام است؟

شایع ترین علامت این بیماری ترش کردن و سوزش سردل می باشد و از علایم دیگری که کمتر شایع می باشد داشتن حالت تهوع، استفراغ، درد سینه و گلو، بعضی اوقات گوش درد، سرفه و حتی تشدید حملات آسمی در بیماران مبتلا به آسم می باشد.

هم چنین داشتن خشونت صدا و به ندرت احساس گیرکردن غذا در مری (دیسفاژی) نیز در این بیماران دیده می شود.

عوامل زمینه ساز بیماری ریفلاکس کدام است؟

از مهم ترین عوامل زمینه ساز یا تشدید کننده این بیماری می توان به عواملی مانند عادات زندگی، عادات غذایی، مصرف داروها و چاقی اشاره کرد.

با توجه به این که چاقی در کشورهای در حال توسعه روز به روز در حال افزایش می باشد، این بیماری نیز در این جوامع بیشتر دیده می شود. ولی خوشبختانه، با کاهش و تنظیم وزن، علایم این بیماری قابل کنترل و درمان می باشد.

از عوامل غذایی که با بیماری ریفلاکس در ارتباط است می توان به مصرف غذاهای پرچرب اشاره کرد. از عوامل دارویی می توان به مصرف نیترات ها و کلسیم بلاکرها اشاره کرد که مصرف بیش از اندازه این مواد باعث تشدید بیماری ریفلاکس می شوند.

راه های تشخیص بیماری کدام است؟

غالباً برای تشخیص این بیماری نیاز به استفاده از وسیله تشخیصی خاصی نمی باشد، چون علایم بارز این بیماری ترش کردن می باشد که خود بیماران این نکته را ذکر می کنند. ولی در بعضی از موارد برای تشخیص قطعی می توان از آندوسکوپی و گرافی باریوم سوالو (Barium Swallow) و PH متری استفاده کرد.

نکته مهم در ارتباط با تشخیص این بیماری آن است که در بعضی افراد ممکن است این بیماری با دردهای قلبی اشتباه شود، بنابراین تشخیص بیماری ریفلاکس از بیماری های حاد قلبی بسیار مهم می باشد و از طرفی شایع ترین علت دردهای سینه غیر قلبی، بیماری ریفلاکس می باشد.

سرفه مزمن هم از علامت های نسبتاً شایع بیماری ریفلاکس می باشد که ممکن است با بیماری های ریوی اشتباه شود و در بیماران مبتلا به آسم، ریفلاکس می تواند باعث تشدید علایم آسم شود.

این بیماری بیشتر در چه افرادی دیده می شود؟

این بیماری معمولاً در افراد چاق و افرادی که از رژیم های غذایی پرچرب و کالری زیاد استفاده می کنند دیده می شود. هم چنین در بیمارانی که دچار فتق مری می باشند، نیز احتمال بروز ریفلاکس بیشتر است.

از عوامل تشدید کننده این بیماری می توان به عواملی مانند خوردن غذاهای سنگین و خوابیدن زود هنگام بعد از مصرف غذای سنگین و حجیم اشاره کرد.

این بیماری در آقایان سفید پوست با شیوع بیشتری نسبت به خانم ها و دیگر نژادها دیده می شود.


عدم درمان بیماری چه عوارضی را به همراه دارد؟

عدم رعایت رژیم غذایی و درمان دارویی، در دراز مدت می‌تواند، باعث تغییراتی در سلول‌های ناحیه پایین مری شده که در نهایت زمینه‌ساز ایجاد سرطان مری می‌گردد، ولی خوشبختانه این عارضه شایع نمی‌باشد.


برای بیمارانی که بهبود نیافته‌اند و خود سرانه دارو مصرف می‌کنند چه توصیه‌هایی دارید؟

مهم ‌ترین توصیه به این بیمار، رعایت رژیم غذایی و تعدیل عادت غذایی، عدم مصرف خودسرانه دارو، مراجعه به یک پزشک متخصص داخلی یا فوق تخصص گوارش و فقط مصرف داروهای تجویز شده توسط ایشان می‌باشد.

در صورت عدم بهبودی، علی‌رغم رعایت موارد فوق‌الذکر و مصرف داروی مناسب، باید تحت نظر پزشک معالج ،سایر بررسی‌های تشخیصی لازم برای ایشان انجام گیرد.


لطفاً بفرمایید در مطب برای درمان این بیماران، با چه مشکلاتی روبرو هستید؟

مهم ‌ترین مشکل در برخورد با این گونه بیماران، سخت بودن پذیرش و اجرای توصیه‌های رژیمی و نیز مصرف دارو برای مدت زمان طولانی است. اکثر بیماران به دنبال درمانی هستند که در یک دوره زمانی کوتاه باعث بهبود همیشگی آن‌ها شود. ولی متاسفانه به دلیل ماهیت بیماری چنین امری معمولاً امکان پذیر نبوده و بیماران باید توجیه شوند، که مادامی که رژیم را رعایت کرده و دارو مصرف می‌کنند، معمولاً مشکلی ندارند، ولی با عدم رعایت رژیم یا قطع دارو، تقریباً همیشه مشکل عود خواهد کرد.


توصیه شما به بیماران مبتلا به سوزش سردل کدام است؟

توصیه نهایی به بیماران، مراجعه به پزشک، رعایت موارد فوق‌الذکر و مصرف داروی مناسب تجویز شده توسط پزشک صاحب‌نظر، در زمینه بیماری‌های گوارشی است.

به یاد داشته باشید، که استرس و فشارهای عصبی یکی از عوامل تسریع کننده عود بیماری است، پس آرامش خود را حفظ کنید.

توصیه به این بیمار نیز مشابه موارد ذکر شده می‌باشد، یعنی لاغر شدن در صورت چاقی، رعایت رژیم غذایی، عدم مصرف خودسرانه دارو و خصوصاً شربت آنتی اسید که تنها اثر تسکینی دارد، مراجعه به پزشک متخصص و از همه مهم‌ تر پذیرش این مساله که درمان بیماری، طولانی مدت و با مدت نامشخص است.

در ضمن در صورت رعایت موارد ذکر شده، اگر باز هم بهبودی حاصل نشود، حتما انجام بررسی‌های تشخیصی مانند انجام آندوسکوپی دستگاه گوارش لازم می‌باشد.  

 مقاله دوم

سوزش سر دل یا ترش کردن غذا


احساس سوزش در قسمت تحتانی قفسه سینه همراه با ترش كردن و احساس تلخی در دهان و گلو را "سوزش سر دل" می‌گویند.به این بیماری، "بازگشت اسید معده به مری" یا "رفلاکس معده" نیز گفته می‌شود.

سوزش سر دل می‌تواند بعد از خوردن یك غذای سنگین یا در هنگام خواب برای مدت چند دقیقه یا چند ساعت احساس شود.

علت این بیماری بسته نشدن دریچه ی بین مری و معده است؛ در نتیجه اسید معده به سمت مری برمی گردد، یعنی همان " ترش کردن غذا" و این اسید، مری را تحریك می کند و سبب درد و سوزش سر دل می‌شود.

وقتی که غذا بلعیده می شود، از طریق مری پایین آمده و به سمت معده می رود. در محل ورود و خروج معده، ماهیچه‌های حلقوی وجود دارند که به آنها اصطلاحاً اسفنکتر(SPHINCTER) گفته می شود و به عنوان دریچه عمل می کنند. وقتی غذا به معده می رسد، دریچه یا اسفنکتر بالایی معده باز شده و اجازه می دهد که غذا وارد معده شود. سپس این دریچه بسته می شود تا غذا و شیره گوارشی در معده نگهداری شوند. اگر این اسفنکتر خراب شود یا نشتی داشته باشد، شیره گوارشی که حاوی اسید معده نیز می باشد، به سمت بالا رفته و وارد مری می گردد. البته برگشت اسید معده به مری ممكن است به دلیل افزایش اسید معده نیز باشد.

ترش کردن غذا وقتی ایجاد می شود که اسید معده به مری برگردد. این اسید، مری را تحریك می کند و سبب درد و سوزش سر دل می‌شود.

اگر سوزش سر دل زیاد طول بكشد ممكن است التهاب مخاط مری را به وجود آورد.در صورت پیشرفت التهاب مخاط مری، مری تنگ ‌شده و امكان دارد دچار خونریزی شود و بلع نیز با مشكل مواجه می شود.

سوزش سر دل می‌تواند نشانه‌ای از وجود زخم باشد.

توصیه های لازم برای جلوگیری از سوزش سردل:

- از دراز کشیدن بعد از خوردن غذا پرهیز کنید.

- بعد از خوردن غذا، در وضعیت زانو در بغل ننشینید.

- حداقل 3 ساعت قبل از خواب چیزی نخورید.

ـ موقع خوابیدن زیر سر خود را 10 تا 12 سانتیمتر بالاتر ببرید.

- موقع خوابیدن به پهلوی راست و کمی خمیده بخوابید.

- تعداد دفعات وعده ی غذا را زیاد و حجم آن را کم کنید تا معده تان زیاد پُر نشود.

- در طی روز زیاد دولا و راست نشوید.

ـ اگر  اضافه وزن  دارید، وزنتان را كم كنید.

ـ از پُرخوری پرهیز كنید.

- باید از خوردن وعده های غذایی خیلی سنگین و چرب بپرهیزید.

- سعی کنید همراه وعده های غذایی آب نخورید.

ـ از خوردن غذاهای اسیدی مثل انواع گوشت،حبوبات و تخم مرغ پرهیز کنید، زیرا ترشح اسید معده را بسیار افزایش می دهند.

- مصرف میوه های ترش و اسیدی مثل انواع  آلو  و گوجه ، غذاهای تند(ادویه دار) و نوشابه های گازدار را کاهش دهید.

- موادی مثل نعنا، قهوه ، شکلات و الکل را مصرف نکنید.

- اگرزخم یا التهاب معده دارید، از خوردن میوه ی خام پرهیز کنید.

- لباس‌های تنگ نپوشید و كمربندتان را محكم نبندید.

- اگر سیگاری هستید، سیگار كشیدن را ترك كنید.

- درمان این بیماری اغلب با خوردن آنتی‌ اسیدها بهبود می‌یابد. داروهای آنتی اسید، اسید موجود در معده را خنثی می‌كنند. سعی كنید آنتی اسیدی مصرف كنید كه هم «هیدروكسید منیزیم» و هم «هیدروكسید آلومینیوم» داشته باشد.

اگر تغییر سبك زندگی و مصرف آنتی اسید در بهبود علائم شما كمكی نكرد، به پزشك مراجعه كنید تا داروی دیگر یا یك سری آزمایش برای شما تجویز كند. این آزمایشات شامل عكس برداری از قفسه سینه برای بررسی وجود زخم، ارزیابی وضعیت اسید داخل مری، آندوسكوپی مری و پیدا كردن باكتری مولد زخم است.

ضمیمه :

مصرف قهوه و چای پر رنگ در بروز زخم معده نقش دارند


مصرف قهوه، چای پر رنگ، الكل و ادویه  در تشدید و بروز بیماری زخم معده دخالت دارند. همچنین مصرف زیاد غذاهای ترش ، شور، میوه و سبزیجات خام و برنج نیز در ازدیاد ترشح اسید معده و سوزش و دردهای معده و اثنی عشر و در نتیجه مزمن شدن و تورم آن دخالت دارند.

مبتلایان به زخم‌ معده و اثنی‌عشر و ناراحتی روده بهتر است از غذاهایی استفاده كنند كه هضم شان آسان و ساده بوده و باعث نفخ دستگاه گوارش نشود. 

استرس  و فشار عصبی ، داشتن گروه خونی O، میكروب هلیكو باكترپیلوری ، مصرف قهوه و الكل از عوامل تشدید كننده زخم معده  و اثنی‌عشر هستند.

البته باید متذکر شوم که مصرف میوه و سبزی خام در افرادی که ناراحتی معده دارند ، مضر است. بنابراین باید میوه و سبزی را تا حد ممکن به صورت پخته مصرف کنند.

منبع : http://www.tebyan.net


مطالب مرتبط:

سندرم روده تحریک پذیر 

سرطان مری 
سرطان روده بزرگ 
سرطان معده 
بالون معده 
التهاب مری (ازوفاژيت) 
گاستریت یا ورم معده 

بیماری سلیاک Celiac Disease 

سیروز کبدی 
بیماری نقرس 
نقش میوه و سبزی در پیشگیری از سرطان 

میکروب هلیکوباکترپیلوری Helicobacter Pylori 

توصیه های تغذیه ای در سرطان کبد 

بیماری کبد چرب Fatty Liver 

سرطان‌ کبد 

کیسه‌ صفرا و بیماری های آن 
سنگ کيسه صفرا 

رژیم غذایی در سنگ های کیسه صفرا(1) 

رژیم غذائی درسنگ های کیسه صفرا(2) 

روش‌های تشخیص سرطان روده 
کی به سرطان گوارش شک کنیم؟ 
پوليپ‌ روده 

دیابت Diabetes بخش اول 

دیابت بخش دوم 

دیابت بخش سوم 

توصیه های بعد از گذاشتن بالون معده 
اقداماتی که بیماران باید قبل از گذاشتن بالون معده انجام دهند
در چه بیمارانی نباید بالون معده گذاشت ؟ 
برای چه بیمارانی گذاشتن بالون معده مفید است ؟ 

چربی خون بالا ( هیپرلیپیدمی ) Hyperlipidemia 
چربی خون بالا ( هیپرلیپیدمی ) Hyperlipidemia 
بيماري دیورتیکولوز (Diverticulosis) 
شقاق‌ مقعد یا فیشرآنال Anal Fissure 

بیماری کم کاری تیروئید (هیپو تیروئیدی) - Hypotyroidism
بیماری هموروئید ( بواسیر ) Hemorrhoid 
هپاتیت 
بیماری‌ گریوز/ پركاری‌ تیرویید 
عمل تومور بزرگ روده از طریق کولونوسکوپی
عمل تومور بزرگ معده از طریق آندوسکوپی 
سندرم ژيلبرت 
بيماري کرون 
کوليت اولسروز 
کولیت‌اولسروز و تغذیه 


برچسب‌ها: بیماری ریفلاکس, اسید معده, چای و قهوه و شکلات, استرس, فتق معده
+ نوشته شده در  شنبه سی ام اردیبهشت 1391ساعت 0:24  توسط دکتر مسیب برزکار  | 

التهاب مری (ازوفاژيت)

 
در حالت طبيعى مقادير کمى از محتويات معده از طريق کارديا به‌درون مرى باز مى‌گردند که پس از مصرف غذا شايع‌تر است و معمولاً با آروغ همراه است. غذاى بالاآمده باعث ايجاد پريستالسيس ثانويه مى‌شود که بلافاصله مرى را پاک مى‌کند. ازوفاژيت زمانى رخ مى‌دهد که دفعات و حجم مايع بازگشتى از حد خاصى بيشتر شود و يا زمانى‌که مرى ديگر قادر به پاک کردن مادهٔ غذائى بالا آمده نباشد.
 
شدت التهاب با مدت زمانى‌ که مرى در معرض مواد غذائى بازگشتى قرار مى‌گيرد نسبت مستقيم دارد. ازوفاژيت که معمولاً به ۷ تا ۱۰ سانتى‌متر انتهاى ديستال مرى محدود است، عمدتاً به‌دليل وجود اسيدوپپسين ايجاد مى‌شود. با اين وجود، مرى نسبت به اسيدهاى صفراوى نيز حساسيت به خصوصى دارد که ممکن است در بيمارانى که تحت عمل جراحى قبلى معده قرار گرفته‌اند اهميت ويژه‌اى داشته باشد.  
مهم‌ترين مانع ريفلاکس، اسفنکتر تحتانى مرى است. ميزان فشار اسفنکتر تحتانى مرى در حالت استراحت در بيماران مبتلا به ريفلاکس و افراد سالم شباهت زيادى دارد. حملات ريفلاکس در افراد عادى به‌دنبال انبساط موقت اسفنکتر رخ مى‌دهد.
 
در بيماران مبتلا به ازوفاژيت، سه‌چهارم حملات ريفلاکس به‌دنبال يک انبساط موقتى اسفنکتر بروز مى‌کند. اکثر مبتلايان به ازوفاژيت، شب‌ها و به‌هنگام خواب دچار ريفلاکس مى‌شوند - وضعيتى که در افراد عادى شايع نيست. ريفلاکس شبانه به افزايش دفعات انبساط موقتى اسفنکتر بستگى دراد و با حملات دوره‌اى افزايش فعاليت معده همراه است. شانس بروز ازوفاژيت در شب بيشتر است چون مواد بازگشتى عمدتاً از اسيدوپپسين تشکيل شده، پريستالسيس مرى کاهش يافته و ميزان بزاق در دسترس براى خنثى‌کردن اسيد کمتر است. با تشديد التهاب ديوارهٔ مري، پريستالسيس نيز ضعيف‌تر مى‌شود و مرى بيشتر با اسيد مواجهه شده، بيشتر آسيب مى‌بيند.  
اکثر مبتلايان مبتلا به ريفلاکس بالينى واضح (۸۰%) دچار فتقى هیاتال سُرخورنده هستند.
تشخيص افتراقى 
افتراق ‌دادن علائم ناشى از تعدادى از بيمارى‌هاى شکم و داخل توراکس از يکديگر و از يک فتق سرخورندهٔ بدون عارضه در اغلب موارد مشکل است. کوله‌ليتياز، ديورتيکوليت، زخم پپتيک، آشالازى و بيمارى شريان کرونر از جمله نمونه‌هاى شايع هستند.
 
عوارض 
ازوفاژيت شايع‌ترين عارضهٔ ريفلاکس است.
ممکن است زخم‌هاى کوچک و سطحى بروز کنند.
گاهى از اوقات بعضى از مناطق فاقد اپى‌تليوم در کارديا به اپى‌تليوم ستونى تبديل مى‌شود (مرى‌ بارت). اين عارضه در ازوفاژيت‌هاى شديد ديده مى‌شود و ممکن است به آدنوکارسينوم منتهى شود.
آسپيراسيون موارد بالا آمده ممکن است باعث پنومونى و به‌ندرت آبسهٔ ريوى شود.
پيش‌آگهى 
نتيجهٔ عمل جراحى در حدود ۹۰% از بيماران رضايت‌بخش است. در ۱۰% باقى‌مانده ريفلاکس باقى مى‌ماند يا عود مى‌کند.
درمان
درمان طبى 

دست‌کم نيمى از فتق‌هاى هياتال سُرخورنده در مرى بدون علامت هستند.  
بيمار نبايد پس از غذا خوردن بخوابد و نبايد قبل از خواب دير غذا بخورد. سر تخت بيمار بايد ۴ تا ۶ اينچ بالاتر قرار بگيرد؛ استفاده از چندين بالش تقريباً هيچ‌گاه موفقيت‌آميز نبوده است.  
با وعده‌هاى غذائى کوچک و متعدد محتويات معده خنثى باقى مى‌مانند و از اتساع معده پيشگيرى مى‌شود. غذاهائى که چربى کم و پروتئين زياد دارند فشار اسفنکتر تحتانى مرى را افزايش و ريفلاکس را کاهش مى‌دهند. داروهاى پروکينتيک نظير سيزاپرايد و متوکلوپراميد، احتمالاً با افزايش دادن تون اسفنکتر و پريستالسيس مرى و معده بهبود ازوفاژيت را تسريع مى‌کنند.  
انواع خفيف تا متوسط ازوفاژيت به‌خوبى به ۸ تا ۱۲ هفته درمان با بلوکرهاى رسپتور H2 پاسخ مى‌دهند. امپرازول بهتر از سايمتيدين يا رانيتيدين است. مشکل اين داروها اين است که در صورت قطع دارو عود بيمارى حتمى است که احتمالاً ناشى از اين است که نه در فشار اسفنکتر و نه در پريستالسيس مرى پيشرفتى حاصل نمى‌شود. اضافه کردن يک داروى پروکينتيک نيز باعث بهتر شدن نتايج درمان نمى‌شود.
درمان جراحى 
جراحى در ۱۵% از بيمارانى که با وجود درمان طبى مناسب دچار ادامه يافتن يا عود علائم هستند، در کسانى‌که اسفنکتر مرى اصلاً کارآئى مکانيکى ندارد (فشار اسفنکتر < ۶ ميلى‌متر جيوه)، و در بيمارانى که حين درمان با تنگى مراجعه مى‌کنند، توصيه مى‌شود.  
کارآمدترين روش، فوندوپليکاسيون نيسن است که عبارت است از پيچيدن کامل قسمتى از فوندوس به دور ۴-۳ سانتى‌متر تحتانى مرى و بخيه‌زدن آن، که در نتيجه اسفنکتر گاستروازوفاژيال از درون تونل کوتاهى از معده عبور خواهد کرد.  
به فتقى که قابل بازگردانيدن نباشد، مرى کوتاه اکتسابى اطلاق مى‌شود.
درمان اين است که به‌کمک استپلر CIA از انحناء کوچک معده لوله‌اى براى انتهاى تحتانى مرى ساخته شود (عمل کوليس). سپس مى‌توان فوندوس جديد را به‌دور لولهٔ مروى ساخته شده پيچيد (کوليس‌نيسن).  
عمل کاهش اسيديتهٔ معده نبايد به‌صورت روتين در ترميم فتق هياتال انجام شود، بلکه بايد براى بيمارانى نگه داشته شود که بيمارى شناخته‌شدهٔ زخم پپتيک دارند.
يافته‌هاى بالينى  

نشانه‌ها و علائم 
درد سوزشى در ناحيهٔ اپى‌گاستر و پشت جناغ - سوزش سردل - پس از غذاخوردن و در حال خواب و يا در وضعيت خوابيده بروز مى‌کند. اين ناراحتى به‌طور نسبى يا کامل با نوشيدن آب يا ساير مايعات، آنتى‌اسيدها، يا در بسيارى از موارد با ايستادن يا نشستن برطرف مى‌شود.
بيمارانى که دچار رگورژيتاسيون شديد هستند، غالباً از اين شکايت دارند که مايع تلخ يا ترش‌مزه تا حلق يا دهان بالا مى‌آيد (ترش‌کردن)، به‌خصوص زمانى که در وضعيت خوابيده قرار مى‌گيرند. تهوع و استفراغ در بالغين شايع است، ولى در نوزادانى که با تأخير در رشد مراجعه مى‌کنند شايع‌ترين علامت است. تأخير در رشد نتيجهٔ رگورژيتاسيون بعد از غذا است که باعث استفراغ مى‌شود. کم‌خونى نيز علامت شايع ديگرى در اين گروه سنى است. علائم ريوى (نظير خس‌خس سينه و تنگى‌نفس) نيز ممکن است به‌علت آسپيراسيون بروز کند.  
ديسفاژى نشانهٔ مرحلهٔ پيشرفته‌‌تر بيمارى است و احتمال بروز عوارض نيز در آن بيشتر است.
بررسى‌هاى تصويربردارى 
تشخيص فتق هياتال سرخورندهٔ مرى در راديوگرافي، با مشاهدهٔ قسمتى از معده که از طريق شکاف مرى به‌سمت بالا جابه‌جا شده اثبات خواهد شد. مطالعات فلوئوروسکوپيک در شرايطى که معده پر از باريوم است حساسيت چندانى ندارد (۴%) ولى براى تشخيص ريفلاکس نسبتاً اختصاصى است (۸۵%).
بررسى‌هاى اختصاصى 
آندوسکوپى (و بيوپسي) به ‌ويژه در تعيين وجود و شدت ازوفاژيت و تشخيص بيمارى‌هاى همراه در قسمت فوقانى دستگاه گوارش (نظير اپى‌تليوم بارت، زخم دوازدهه) ارزش زيادى دارد.  
متوسط فشار اسفنکتر تحتانى مرى در حال استراحت در بيماران مبتلا به ازوفاژيت ناشى از ريفلاکس (۱۵ ميلى‌متر جيوه) پائين‌تر از گروه شاهد (۳۰ ميلى‌متر جيوه) است، ولى بين اين دو گروه (بيمار و شاهد) مرز واضحى وجود ندارد، بنابراين ريفلاکس تنها زمانى به‌صورت قطعى تشخيص داده مى‌شود که فشار در حال استراحت زير ۶ ميلى‌متر جيوه باشد. پريستالسيس مرى در اکثر بيماران مبتلا به ريفلاکس غيرطبيعى است و امواج پريستالتيک کم‌دامنه هستند و سرعت حرکت آنها به جلو کند است. اين نقص معمولاً محدود به ثلث تحتانى مرى است و هرچه ازوفاژيت شديدتر باشد نقص امواج پريستالتيک نيز بدتر مى‌شود.  
بررسى طولانى‌مدت pH در قسمت تحتانى مرى حساس‌ترين روش اثبات وجود ريفلاکس غيرطبيعى است. بررسى طولانى‌مدت pH نشان داده است که بيشتر بيمارانى که دچار ازوفاژيت هستند، عمدتاً در شب ريفلاکس دارند. 
منبع: ایران سلامت

مطالب مرتبط:

بیماری ریفلاکس و علل آن 

سندرم روده تحریک پذیر 

سرطان مری 
سرطان روده بزرگ 
سرطان معده 
بالون معده 
گاستریت یا ورم معده 

بیماری سلیاک Celiac Disease 

سیروز کبدی 
بیماری نقرس 
نقش میوه و سبزی در پیشگیری از سرطان 

میکروب هلیکوباکترپیلوری Helicobacter Pylori 

توصیه های تغذیه ای در سرطان کبد 

بیماری کبد چرب Fatty Liver 

سرطان‌ کبد 

کیسه‌ صفرا و بیماری های آن 
سنگ کيسه صفرا 

رژیم غذایی در سنگ های کیسه صفرا(1) 

رژیم غذائی درسنگ های کیسه صفرا(2) 

روش‌های تشخیص سرطان روده 
کی به سرطان گوارش شک کنیم؟ 
پوليپ‌ روده 

دیابت Diabetes بخش اول 

دیابت بخش دوم 

دیابت بخش سوم 

توصیه های بعد از گذاشتن بالون معده 
اقداماتی که بیماران باید قبل از گذاشتن بالون معده انجام دهند
در چه بیمارانی نباید بالون معده گذاشت ؟ 
برای چه بیمارانی گذاشتن بالون معده مفید است ؟ 

چربی خون بالا ( هیپرلیپیدمی ) Hyperlipidemia 
چربی خون بالا ( هیپرلیپیدمی ) Hyperlipidemia 
بيماري دیورتیکولوز (Diverticulosis) 
شقاق‌ مقعد یا فیشرآنال Anal Fissure 

بیماری کم کاری تیروئید (هیپو تیروئیدی) - Hypotyroidism
بیماری هموروئید ( بواسیر ) Hemorrhoid 
هپاتیت 
بیماری‌ گریوز/ پركاری‌ تیرویید 
عمل تومور بزرگ روده از طریق کولونوسکوپی
عمل تومور بزرگ معده از طریق آندوسکوپی 
سندرم ژيلبرت 
بيماري کرون 
کوليت اولسروز 
کولیت‌اولسروز و تغذیه 


برچسب‌ها: اسید معده, ریفلاکس, فتق معده, ترش کردن, درد پشت
+ نوشته شده در  شنبه بیست و یکم آبان 1390ساعت 1:43  توسط دکتر مسیب برزکار  |